روزها پی هم سپری میشنو چقدر اتفاقات با شدت و سرعت پیش میان و انگاری عمرما هم پاش گذاشته رو گازپروپوزالم دفاع شد. پریشب خواب مادر و بابا حاجی رو دیدم.تو بهشت بودن انگاری...روحشون شاد.گاهی یه سری دردها

یه نامسلمونی اون سر دنیا خفاش میخوره و ما طفلیا این ور دنیا با هزار تحریم و بلایای طبیعی ، اونوقت این کرونا وایروس کجای دلمون بذاریم؟

لعنتی مررگ از رگ گردن نزدیک تره

والا برای خودم هیچ نگران نیستم اما واقعا دوست ندارم برای عزیزانم اتفاقی بیافته...

تو چین تونستن سریع واکسن بسازن اما تو ایران خدا به داد برسه ؛ چه تلفاتی قراره بدیم؟

زمین در حال پاکسازیه

خدایا تنور اونور شعله ش کمترش کن ما اینجا کم نسوختیم!

باورتون میشه هنوزم هستند کسایی که عکس تولد و مراسمات مختلف و میز شام میذارن آواتار تلگرام و واتس!

سرعت پیشامد اتفاقات جورواجور به حدی بالاست که نسبت به همه چی دارم بی حس میشم

نه لذتی میبرم نه نگرانم

اول سال قبل تعطیلات عید اواخر اسفند شمال بودم... تو سال 98 اولین ترس جدی از مرگ تو همین سفر شمال تجربه کردم مسیر کوهستانی شمال به سمت شاهرود میرفتیم از سیل فرار میکردیم که یهو دیدم از مقابلم سیل میاد

سال 98 گرچه خیلی پرهیجان و پر از التهاب بود اما حتما قشنگی هایی هم داشتهبذار فکر کنم...تو این سال دو سفر به شمال داشتم که سراسر انرژی بود برام و قشنگیآزمون جامع رو با نمره الف پذیرفته شدم، پروپوزالم ر

هوا دوروزی هست دقیقا شمالیه...بارندگی و خنکی هوا منو میبره به خاطرات سال گذشته...

دلتنگ شمال بودم و بخاطر کرونا نشد برم اما خدا هوای دلم داشت و دقیقا اونجوری که دلم میخواست حال و هوای اینجارو ساخت برام

میگن چرا بهاره مث جوونا ندیدبدیدبازی درمیاره از سنش خجالت نمیکشه؟

بعد جدایی با پیمان قاسم خانی و اشنایی با همسر فعلیش تغییر شگرفی در طاهرش پدید اومد که من اون رو معجزه عشق میدونم...

با کسی که با نافهمیش به حد جنون آزار میده چه باید کرد؟